ÜYE İŞLEMLERİ
PİYASALAR
DOLAR
3,7875
EURO
4,6596
IMKB
80.549
HAVA DURUMU
MAİL LİST
Nöbetçi Eczaneler

Defne Koç / Yazar

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

ALDATILDIM

07 Aralık 2017 Perşembe 08:02

 

 

 

Bir bütün olamadım. Aklım, ruhum, bedenim ortak bir yerde buluşamadı. Soru sormayı geliştiremediğim için aklen, huzura karşı savaş açtığım için ruhen, istismara maruz kaldığım için bedenen hırpalandım.  Doğuştan var olan gücüm sömürüldükçe yeteneklerimi törpüledim. Ahlaki altyapım çökmüş, inancım sarsılmış, refahım çoktan satılmış…

Eğitim düzeyim sistemin düzeysizliğinin içinde fazla düzeyli bile. Hayat okulu mezunuyum. Karmaşa, şiddet ve acımasızlığın diz boyu olduğu bir hayattan…  Parçalanmış birini iyi bir yol göstericinin birleştirebileceğini, kurtarabileceğini düşündüm ama o da ben gibi hayat okulu mezunu. Raconu bozmadı. Allah rızası için yapmış, belalara bu yüzden bulaşmışmış. Anlamaya çalıştım, aklım kesmedi.

Ee nihayetinde çorak ruhumun sarraflar elinde bir o yana bir bu yana savrulmasına mani olamadım.

Aldatıldım… Her şey, herkes ve hayat tarafından…  Travma geçiriyorum. Suçu ona buna atmaktan da yoruldum. Ama olmaz! Kabul edersem; aşağı olurum, bir o kadar da ezik. Yanlışın bende başladığını görmek istemediğimden bedelleri ödeyen de benim.  Yaralarım derinlerde, psikolojim bozuk…  Giydiklerim yamalı, karnım aç, aklım yerinde değil…  Hastalığımın tanısı; bipolar bozukluk, ileri derecede anksiyete, manik depresifmiş. Ha ha kim inanır? Hepsi istatistiklere yansımayan gerçekler arasında kaybolup gitmiş. Nasıl olsa tanıyı koyan bile unutur gider bir gün.

Şimdi aynada gördüğüm yüze bakamıyorum.  Binlerce yıllık kadim kültürün Abdal’ıyken bir aptala dönüşmüş. İçimdeki savaş suretimi çökertmiş. Gencecik yüreğime yetmişlik dert binmiş.  Akranlarımın eli silahlı, bileği kuvvetli, hepsi ağabey! Eee ben n’apayım? İlimden, sanattan yoksun her kim ne yaparsa onu… İşe yaramazlığımı kapatmaya çalışırım. Rol keserim. “Miş” gibi yapar, “mış” gibi konuşurum. Belki biri beni adamdan sayar.

Karnım ağrıyor, midem bulanıyor. Bir gün çekip gitmek istiyorum, diğerinde sonsuza değin kalmak. Kriz nöbetleri bitmiyor. Gözüm kararıyor, öfkeden deliye dönüyorum. Sonra o hiç ben değilmisim gibi buza kesiyorum…

Amma sıkıntılıymışım… Şimdi size soruyorum. Siz de beni aldatmaz mıydınız?

Ben kim miyim? Uzun süreden beri tanıştırılmasına hiç memnun olunmayan kişi...

Yeni Dünya…

Aaa! Kendimi ne sanıyorum ya… Affınıza sığınıyorum. Hiç öyle şey olur mu?

Ben daha kim olduğumu bile bilmiyorum.

Sevgi ve saygılarımla…

YORUMLAR
Hayat gerçekten çok tuhaf....
Nebi
İki gün önce tanımıştım, kendisini okadar cok sevdirmişti ki sanki yıllardır onu tanır gibiydi..... Hani gidişlerin tek sebebi ölüm diye bile biriydim, nerden bilirdim ki bir gece ansızın ortadan kaybolucağını. Yıkılmak bu olsa gerek, hani dokunmayın geçtim bir daha Görememe üzüntüsü bile yetiyor insanı mutsuz etmeye.. hep bir umut iyi olduğunu öğrenebilecek miyim diye beklemektir sevgi.!!!! Gönlümün yettiğince değil, ömrümün yettiğince bekleyeceğim onun iyi olduğunu öğrenmeyi. :))
14 Şubat 2018 Çarşamba 11:38
151.135.116.139
Dünyanın gam yükü
Özden Ersoy
Kara bulutlarla üzerimizi kapadığında gözünün karardığını, sert rüzgarlarını üzerimize boca ettiğinde öfkeden deliye döndüğünü anlayamadık Dünya'nın. Baktı olmadı, ne yapsa anlatamadı derdini, en sonunda kağıda kaleme sarıldı. “Bir dünya derdimiz var.” derdik, “Dünya”nın kendi derdi içine sığmaz olmuş. Yine de biz onun "maviliğinin" ne kadar gerçek ve umut verici olduğunu biliyoruz. Motorları oraya sürmeye devam... Yüreğinize sağlık, gönlünüz dert görmesin. Selamlar, saygılar...
13 Aralık 2017 Çarşamba 14:58
176.33.248.48
Dünya
Ferhan Uslu
Sonra bir Orhan Gencebay sarkisi calar: Batsin bu dunya! Saka saka... batmasin tabii. Hepimiz bu geminin icindeyiz ve limana sag salim ulasmasi bizim elimizde. O zaman yelkenler fora! Kaleminize saglik...
10 Aralık 2017 Pazar 14:58
212.175.166.246
ÇOK OKUNANLAR