ÜYE İŞLEMLERİ
PİYASALAR
DOLAR
5,8014
EURO
6,4189
IMKB
80.549
HAVA DURUMU
MAİL LİST
Nöbetçi Eczaneler

Metin Avcı / İlahiyatçı/Yazar

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Kutlu Nebi!

09 Kasım 2019 Cumartesi 15:58

 

 

 

Sevgili Peygamberimizin dünyayı teşrifleri olan Mevlid Kandili, Rebîü’l-Evvel ayının 12. gecesine tekabül etmektedir. Bu kandil, 571 yılında doğan Peygamberimizin doğumunun 1448. sene-i devriyesidir. Bütün inananların Mevlid Kandili mübarek olun.

Yüce Milletimiz asırlardır peygamber aşkı ve muhabbetiyle, Mevlid Kandilini en güzel şekilde takip edip, içindeki peygamber sevgisini diri tutmaya çalışmaktadır.

Değerli Okurlarım,

Yüce Allah, Peygamberimizi bize örnek yapmıştır. ‘‘Ey inananlar! And olsun ki, sizin için, Allah’a ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah’ı çok anan kimseler için Resulullah en güzel örnektir’’(33.Ahzâb, 21) buyurarak Kendisini çokça zikretmemizi ve kutlu nebîsini örnek almamızı emretmiştir.

Peki, Allah’ın övdüğü Efendimizin bizim methiyelerimize ayriyeten ihtiyacı var mıdır? Yoksa bizim onu örnek alıp, hayatımızın içine taşımamıza mı ihtiyacımız vardır?

Elbette ki bizim bugün yapmamız gereken şey; Efendimizin evrensel mesajı olan sünnetini Kur’ân’la beraber insanlığa servis etmektir. Çocuklarımızın ve gençlerimizin peygamber sevgisi ile yetiştirilmelerini sağlamak, onun ahlakını yeni nesillere aktarmaktır. Peki, neydi ve nasıldı Sevgili Peygamberimizin ahlakı?

Kusurları bağışlamak, insanların arasını düzeltmek, cömertlik ve iyilik yapmak onun güzel vasıflarından bir kaçıdır. Haramlardan, gıybetten, yalandan, cimrilikten, hırstan, tuzak ve hileden, iki kişinin arasını açmaktan, akrabalarla ilgiyi kesmekten, kötü huydan, gururdan, kuruntudan, kinden, hasedden, azgınlıktan, düşmanlıktan uzak durmak onun en büyük ahlakıydı. Çünkü o Yüce Kur’ân’ın: ‘‘Şüphesiz ki sen büyük bir ahlak üzerisin’’(68.Kalem, 4) şeklinde tanıttığı rahmet peygamberidir.

O, habibullahtı. O, rasülüllahtı. O, Muhammed, o Ahmed’di. O, resullerin efendisiydi. O, nebilerin serveriydi. O, ins-ü cin peygamberiydi. O, nurdu, sırâc-ı münîrdi. O, dertlere tabîb, melce-i fukarâ idi. O şefîu’l-müznibîn, Rahmeten li’l-âlemîndi.

Ey Peygamber yolunun yolcuları, ey sevgili mü’minler… Uymamız gereken peygamber işte buydu.

Annesi Âmine Hatun; altı yaşındayken onu yanına alarak Medine’de bulunan dayılarına götürmüştür. Bir ay dayılarının yanında kaldıktan sonra, Mekke’ye dönüş yolunda Ebva denilen yerde annesi rahatsızlanmış, belki de son anlarını yaşadığını sezmişti. Biricik yavrusunu şefkat dolu gözlerle süzdükten sonra öptü, parçalanan bağrına basarak bütün duygularıyla onu okşadı. Ve oğlunun masum yüzüne bakarak şöyle mırıldandı:

Her yaşayan ölür, her yeni eskir, her çok azalır.

Şüphesiz bende öleceğim, fakat ebedi anılacağım.

Çünkü dünyada oğlumu hayırlı bir evlad olarak bırakıyorum…

Allah hepimize önce hayırlı evlad olmayı, sonra hayırlı evladlar bırakmayı nasip eylesin.

Değerli Okurlarım,

Türk Milleti inançlıdır. Anlayışlıdır. Dinî inançlarını bir kavga konusu olarak değil, barış ve huzur kaynağı olarak görmüştür. Allah bizi Allah’ı ve resulünü seven, sonunda Allah’ın rahmet ve mağfiretine, sevgili Peygamberimizin şefaatine erenlerden eylesin. Amin.

Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
ÇOK OKUNANLAR