ÜYE İŞLEMLERİ
PİYASALAR
DOLAR
8,2591
EURO
9,6937
IMKB
80.549
HAVA DURUMU
MAİL LİST
Nöbetçi Eczaneler
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
ZAMANE İNSANI VE MONOLOG
08 Ekim 2020 Perşembe 22:23

ZAMANE İNSANI VE MONOLOG

Yazarımız Aylin Özgür'ün kaleme aldığı 'Zamane İnsanı ve Monolog' adlı yazısını siz sayın okurlarımızın beğenisine sunuyoruz.
 
 
İnsanın başkalarıyla konuşmak ya da dertleşmekten ziyade, 
önce kendisi ile konuşması gerekir.
Ancak bu şekilde belki "Kimse beni anlamıyor" demekten de vazgeçer.
 
Belki de, kimseye ihtiyaç duymak istemiyoruzdur artık...
İlk başta kendimizi dinlemek korkunç gelebilir.
O kadar çok şeyi içimize atmışızdır ki...
 
Bugün bir şey, yarın iki şey derken farkında bile olmadan doldukça taşmışızdır.
Korkar olduk artık başkaları ile bir şeyimizi paylaşmaya... 
 
“Yargılanacağım”, korkusu mudur bu?
Belki "Bu da amma çaresiz" diye düşenecekler...
"Hep mi dertli olur insan" diyecekler belki... 
Bunları düşününce, kimse bir başkası ile bir şeyini paylaşmak istemiyor günümüzde.
 
İçimizde dev bir biz var artık...
Güçlü görünmek uğruna kendimize yüklediğimiz rol ise gittikçe ağırlaşıyor...
 
Konuşsak mı artık kendimizle?
Nereye kadar bu sessizlik?
Zaman zaman kendimize “İnsansın sen, unuttun mu?” diye telkin etsek de, hayat bizi buna şartlıyor ve bekliyor belki de...
 
Soralım biz kendimize;
Neremiz ağrıyor?
Kime kırıldık, neden dolduk bu kadar?
Neden arada hüzün ile dost olup bir türlü ondan kopamıyoruz?
Neden?
 
Her bir canlıyı düşünüp üzülürken, neden sıra bize geldiğinde bu kadar gaddar oluyoruz kendimize? 
Ağlamaya bile vaktimiz yok ki bizim...
Sonra, sonra diye diye...
Içimize attıklarımız da çoğalıyor gün geçtikçe...
 
Dertsiz tasasız gözükmek, günümüz trendlerinde bir numaralı sırada...
“Mutluyum“ diyoruz soran olunca...
Etraftakiler inanmış gözükseler de bir biz inanamıyoruz bu duruma...
 
Sürekli; “Kendim ile konuşacağım, bir çözüm bulacağım.” diye plan yapsak da biz, günün sonunda bu planımızı unutuyoruz.
 
Bir kahve eşliğinde soralım kendimize hadi... 
İyi miyiz? 
Ne oldu? 
Hayat nasıl? 
Kimin bizi üzmesine izin verdik yine? 
Neredeydim, nerede olmak isterdim???
Cevapsız sorularımız çoğaldıkça çoğalıyor.
 
Kendimiz ile konuşmamız belki de en iyisi...
Artık insanlar, dinlerken bile sağır, bakarken bile kör... Sorunun çözümünü bile bile susmayı tercih edebiliyorlar.
 
Garip bir devirde yaşıyoruz.
Insan olmanın monolog kurmayı gerektirdiği garip bir çağ...
 
Her daim bir Umut vardır.
 
Aylin Özgür 
 
zamane.20201008222740.jpg
Bu haber toplam 2103 defa okunmuştur
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
ÇOK OKUNANLAR